Strażacy z Wielkopolski zeszli do wraku Jana Heweliusza
Piętnastu strażaków ze specjalnych grup ratownictwa wodno-nurkowego w Kościanie i Pile zeszło na głębokość niemal 30 metrów, by zbadać wrak promu Jan Heweliusz na Bałtyku. To jedna z niewielu wypraw do miejsca, w którym w styczniu 1993 roku zginęło 56 osób – największej katastrofy w powojennej historii polskiej żeglugi.
Z tego artykułu dowiesz się, że
najważniejsze w 25 sekund- 15 strażaków z grup wodno-nurkowych w Kościanie i Pile zeszło do wraku promu Jan Heweliusz na głębokość około 27–30 metrów.
- Prom zatonął 14 stycznia 1993 roku podczas sztormu na Bałtyku u wybrzeży Rugii; zginęło 56 osób, uratowano 9 członków załogi.
- Nurkowie napotkali słabą widoczność, silne prądy oraz poskręcane wraki ciężarówek i wagonów kolejowych wewnątrz jednostki.
- Wyprawa miała też charakter szkoleniowy – ćwiczono ratownictwo i przeszukiwanie wraków w warunkach morskich.
- Śledztwo po katastrofie wykazało 26 wcześniejszych awarii promu w ciągu 15 lat, ale nikt nie poniósł za to konsekwencji.
Piętnastu strażaków ze specjalnych grup ratownictwa wodno-nurkowego w Kościanie i Pile zeszło do wraku promu Jan Heweliusz, leżącego na dnie Bałtyku na wschód od niemieckiej Rugii. Wyprawa, przeprowadzona ponad 33 lata po katastrofie, była zarówno próbą zmierzenia się z jedną z najbardziej tragicznych spraw w historii polskiej żeglugi, jak i okazją do zdobycia doświadczenia w nurkowaniu morskim.
Głębokość, ciemność i poskręcane wraki wewnątrz promu
Wrak leży na głębokości sięgającej niemal 30 metrów, a według relacji strażaków w wodzie panuje słaba przejrzystość i silne prądy. Ogn. Jakub Haryk ze Specjalnej Grupy Ratownictwa Wodno-Nurkowego w Kościanie opisał, że po zejściu pod wodę zapada cisza, w której nurkowie zostają “z samymi myślami”. Wewnątrz jednostki napotkali ograniczoną widoczność i wąskie przestrzenie, a także poskręcane ciężarówki, wagony kolejowe i fragmenty nadbudówki.
Zastępca dowódcy kościańskiej grupy, asp. Łukasz Haryk, przyznał, że sam widok wraku, w którym zginęło kilkadziesiąt osób, wywołuje trudne emocje. Dla zespołów działających zwykle na wodach śródlądowych ekspedycja miała jednak także wymiar praktyczny – umożliwiła przećwiczenie ratownictwa, przeszukiwania wraków oraz elementów nurkowania morskiego, rzadko dostępnych w codziennej pracy grup z Wielkopolski.
Katastrofa z 1993 roku i 26 wcześniejszych awarii promu
Prom Jan Heweliusz zatonął 14 stycznia 1993 roku w trakcie rejsu ze Świnoujścia do Ystad, gdy jednostka trafiła na sztorm o sile 12 stopni w skali Beauforta. W katastrofie zginęło 56 osób – 20 członków załogi i 36 pasażerów, w tym dwoje dzieci; z całej załogi przeżyło jedynie dziewięciu marynarzy. Wrak spoczywa na wodach międzynarodowych u wybrzeży Rugii, na głębokości ok. 27 metrów, i został oznaczony specjalną pływającą boją.
Powojenne śledztwa – komisja resortowa oraz Izba Morska w Szczecinie – wykazały, że prom w ciągu 15 lat eksploatacji przeszedł 26 poważnych awarii, w tym pożary, kolizje i niekontrolowane przechyły, a wadliwy system antyprzechyłowy oraz tymczasowo naprawiona furta rufowa przyczyniły się do tragedii. Mimo to nikt z osób odpowiadających za wieloletnie zaniedbania techniczne nie poniósł konsekwencji.
Źródła
Dodaj jako preferowane źródło w Google
Tekst opracowany z pomocą sztucznej inteligencji. Za publikację odpowiada Redakcja Co w Szczecinie.